Падтрымка маладых сем’яў, стварэнне  ўмоў для паляпшэння дэмаграфічнай сітуацыі з’яўляюцца сёння адным з прыярытэтных  напрамкаў дзяржаўнай палітыкі. І гэта не дзіўна, што менавіта маладыя сем’і знаходзяцца ў  цэнтры  ўвагі. Бо яны вызначаюць будучыню  нашага  грамадства, яго каштоўнасці, сацыяльнае і дэмаграфічнае развіццё. Для захавання  паўнацэнна функцыянуючай  сям’і  неабходна  своечасова падаць “руку  дапамогі” маладым   або яшчэ толькі будучым  бацькам, дапамагчы  ім у асваенні новых сацыяльных роляў мужа ці жонкі, бацькоў, вырашэнні пытанняў бытавога і сацыяльнага характару.
Усё сказанае  найбольш актуальна для непаўналетніх  маладых мам, адзінокіх мам, чые праблемы асабліва вострыя, бо ў  іх аснове ляжаць эканамічная і сацыяльная неплацёжаздольнасць. У дадзенай сітуацыі асаблівую значнасць набываюць меры сацыяльнай падтрымкі, якія дапамагаюць маладой сям’і зрабіць першыя крокі.
І першы такі крок – змены памераў дзяржаўнай дапамогі сем’ям, што выхоўваюць дзяцей. Як адзначыла начальнік Расонскага аддзела фонду сацыяльнай абароны насельніцтва Ганна Шубская, згодна пастанове Міністэрства працы і сацыяльнай абароны Рэспублікі  Беларусь ад 11 мая 2010 года № 64 “Аб памерах дзяржаўных дапамог сем’ям, якія выхоўваюць дзяцей”, дапамога на дзяцей павялічалася. Так, з 1 мая па 31 ліпеня 2010 года выплата  дзяржаўнай дапамогі ажыццяўляецца ў наступных памерах:
Пры нараджэнні першага дзіцяці – 1 мільён 331 тысяча 150 рублёў, пры нараджэнні другога і наступных дзяцей – 1 мільён 863 тысячы 610 рублёў. Пры гэтым дапамога  жанчынам, што сталі на ўлік да 12  тыдняў цяжарнасці, складае 266 тысяч 230 рублёў.
Павялічылася і дапамога па догляду дзіцяці  ва ўзросце да 3 гадоў. Гэтая сума на сёння таксама складае 266 тысяч 230 рублёў.
Падтрымка на дзяцей да спаўнення аднаго з паловай года з улікам надбаўкі ў памеры 75  працэнтаў дапамогі  раўняецца 465 тысячам  900 рублям. Да гэтай катэгорыі адносяцца жанчыны, што нарадзілі дзіця не ў шлюбе, і калі  звесткі пра бацьку дзіцяці ў кнізе рэгістрацыі  актаў  пра нараджэнне зроблены са слоў маці. Гэтую ж суму атрымаюць і адзінокія асобы, што    ўсынавілі  (удачарылі)  дзяцей; тыя, хто выхоўваецца адным з бацькоў, хто разарваў шлюб і не ўступіў у новы, а таксама ў выпадках, калі  другі з бацькоў адмаўляецца ад выплаты  аліментаў на дзяцей, што знаходзяцца пад апекай  або папячыцельствам, у выпадках, калі бацькі  адмаўляюцца ад выплаты аліментаў.
 На 40 працэнтаў надбаўкі дапамогі – а гэта 372 тысячы 720 рублёў – на дзяцей ва ўзросце ад 1,5 да 3 гадоў маюць права:
жанчыны, што нарадзілі дзіця не ў шлюбе, і  калі звесткі пра бацьку дзіцяці ў кнізе рэгістрацыі актаў пра нараджэнне зроблены са слоў   маці; адзінокія асобы, што ўсынавілі (удачарылі)  дзяцей; тыя, хто выхоўваецца адным з бацькоў, хто разарваў шлюб і не ўступіў у новы, а таксама ў выпадках, калі другі з бацькоў адмаўляецца ад выплаты аліментаў, калі бацькі  адмаўляюцца ад выплаты  аліментаў.
Дапамога на дзяцей, якім больш трох гадоў,  выплочваецца ў суме 79 тысяч 870 рублёў.  
Дапамога з улікам надбаўкі ў памеры 40 працэнтаў дапамогі – 111 тысяч 820 рублёў – на  дзяцей, якім больш  3-х гадоў, выплочваецца:
жанчынам, што нарадзілі дзіця не ў шлюбе, і  калі звесткі пра бацьку дзіцяці ў кнізе рэгістрацыі актаў пра нараджэнне зроблены са слоў маці; тыя, хто выхоўваецца адным з бацькоў,   хто разарваў шлюб і не ўступіў у новы, а таксама ў выпадках, калі другі з бацькоў адмаўляецца ад выплаты аліментаў на дзяцей, што знаходзяцца пад апекай або папячыцельствам, у выпадках, калі бацькі адмаўляюцца ад выплаты аліментаў. Выплочваецца даная дапамога  на дзяцей інвалідаў ва ўзросце да 18 гадоў, што выхоўваюцца ў сям’і; на дзяцей ваеннаслужачых, што праходзяць тэрміновую ваенную службу.
І галоўнае – дапамога на дзяцей, якім больш 3-х гадоў, з 1 студзеня 2010 года назначаецца і выплочваецца ў поўным аб’ёме пры ўмове, што сярэдні сукупны даход члена сям’і ў месяц за 2009 год не перабольшвае 150 тысяч 42 рублёў, і ў памеры 50 працэнтаў ад устаноўленай дапамогі, калі сярэдні даход на члена сям’і  ў месяц не перабольшвае 200 тысяч 56 рублёў.
Як бачна, мэтай дзяржаўнай палітыкі ў адносінах маладых сем’яў з’яўляецца пастаянная іх падтрымка, у тым ліку фінансавая, якая пастаянна расце.