Напярэдадні аднаго з самых значных рэлігійных святаў для вернікаў каталіцкай канфесіі – Калядаў– адбылася наша размова з пробашчам рымска-каталіцкай парафіі святога Язэфата Кунцэвіча ў Расонах Ксяндзом Вячаславам Барком.


– У якім настроі чакаеце Вялікае свята менавіта Вы, ксёндз Вячаслаў?

– Дні перад Нараджэннем Божым – гэта час, калі кожны з вернікаў  жыве ў атмасферы непаўторнага, нават чароўнага чакання. І я не выключэнне.

– Якія станоўчыя змены ў парафіі адбыліся за апошні час?

– Адметнай  падзеяй стала пасвячэнне касцёла ў райцэнтры. Іншымі словамі, адбылося ўрачыстае адкрыццё святыні. Канешне, яшчэ шмат працы наперадзе, але тое, што мы перажылі ў той дзень,– было вельмі важна. Я спадзяюся, што касцёл, які цяпер будуецца, гэта радасць не толькі для вернікаў, але і для ўсіх расонцаў, бо ён упрыгожвае наш пасёлак.
Акрамя таго, 2010 год быў юбілейны, бо па восені мы адсвяткавалі дзясятую гадавіну парафіі. 

– На якім этапе знаходзіцца аздабленне касцёла?

– Пакуль што  ўнутраныя работы па ўпрыгожванні святыні не завершаны. Так, на сённяшні дзень ідзе  стварэнне фрэсак. Ёсць цэнтральная фрэска, ёсць бочныя фрэскі, і яшчэ адна сцяна чакае свайго часу – з ёй будуць працаваць у наступным годзе. Пасля чаго алтарная частка прадстане ў завершаным выглядзе. Але шмат працы па добраўпарадкаванні тэрыторыі, у касцёле трэба зрабіць больш прыстойныя лаўкі. Усё гэта нашыя клопаты на 2011 год.

– Ксёндз Вячаслаў, ці створана ў  касцёле фрэска, якая прысвечана Нараджэнню Божаму?

– Так, ёсць. Увогуле фрэскі ў  касцёле зроблены па матывах работ славутага італьянскага мастака Джота. Калі хтосьці знаёмы з яго творчасцю, то, верагодна, ведае, што гэтаму майстру належаць  і тыя фрэскі, якія апавядаюць акурат пра Нараджэнне Божае. І ў нашым касцёле ёсць фрэска, прысвечаная мудрацам з усходу, якія ішлі на заклік святла Віфліемскай зоркі, з той падзеі, што нарадзіўся Езус.

– Ці павялічылася за час існавання парафіі на Расоншчыне  колькасць вернікаў?

– Неадназначнае пытанне. Павелічэнне колькасці вернікаў – асноўная наша задача, але гэта не так проста. Чалавек можа час ад часу прыйсці ў святыню, але гэта  не значыць, што ён стаў парафіянінам і прыналежыць да гэтай супольнасці. Аднак усё ж  людзей, якія пачынаюць сваім жыццём пацвярджаць прыналежнасць да каталіцкай веры, з кожным годам становіцца  больш.

На жаль, існуе меркаванне, што чалавек, які становіцца хрысціянінам у поўным сэнсе гэтага слова,  мае шмат абмежаванняў. Усё не так: хрысціянін, наадварот, мае магчымасць пражыць адну з самых цудоўных прыгод у сваім жыцці!  Што можа быць лепей жыцця з Богам у сэрцы?

– Што напярэдні Вялікага свята Вы хацелі б пажадаць парафіянам і ўсім добрым людзям?

– Перад Нараджэннем Божым хочацца пажадаць усім людзям чагосьці светлага, сапраўднага, каб здзейсніўся той цуд, якога мы ўсе чакаем, але не спадзяёмся на яго ў штодзённым жыцці. Каб кожны адчуў сябе патрэбным, атрымаў падтрымку іншага чалавека.

Свята Нараджэння Божага як бы заахвочвае задумацца над тым, што мы не чужыя ў гэтым свеце з намі Бог – Езус Хрыстус, які становіцца чалавекам. Езус прыходзіць у  свет і дазваляе нам называць Бога сваім Айцом, тым самым адкрываючы перспектыву жыцця з Богам. Я  жадаю ўсім нам напярэдадні свята знайсці тую новую перспектыву жыцця, у наступным годзе кожны з нас распачне новую старонку, дзе не будзе месца для зла і болю, а толькі – для трывалай радасці, менавіта з той прычыны, што з намі Бог!

Напрыканцы нашай размовы хачу запрасіць усіх у храм, каб святкаваць нараджэнне Езуса Хрыстуса 24 снежня а 22 гадзіне вечара на вігілію Нараджэння Божага. А таксама можна прыйці ў касцёл 25 снежня на малітву а 9 гадзіне і а 11 гадзіне раніцы. Я запрашаю кожнага, не толькі вернікаў, у касцёл, каб памаліцца за ўсіх нашых землякоў, за Расоншчыну, за нашу Бацькаўшчыну!

–Як  весці сябе ў каталіцкім храме, калі ты прыйшоў у першы раз?

– За час служэння ксяндзом я не сустракаў чалавека, які б прыйшоў у касцёл і няправільна сябе паводзіў. Таму б мне не хацелася кагосьці павучаць, бо кожны мае права наведаць святыню, і кожнаму сумленне падкажа, як  сябе паводзіць. Ніхто не будзе нікога дзёргаць за руку і казаць, што ён робіць штосьці не так. Чалавек ужо робіць правільна, калі ідзе ў святыню, і нават таму заслугоўвае пахвалы.

– Дзякуй за размову і з надыходзячым святам Вас!